Jednym z podstawowych elementów poprawnej niemieckiej wymowy (zobacz też: Alfabet niemiecki z wymową) jest prawidłowe „wydłużanie” oraz „skracanie” samogłosek. Fenomen bycia samogłoską krótką czy długą (dziwny początek zdania, wiem) pojawia się w języku niemieckim w przeciwieństwie do języka polskiego. Chodzi po prostu po to, że samogłoski długie wymawia się dłużej, a krótkie … tak, tak, dokładnie – krócej. OK, ale jak rozpoznać czy dana samogłoska jest krótka, czy długa? Tutaj potrzebna nam będzie umiejętność dzielenia wyrazów na sylaby. Przyda się to także przy ich przenoszeniu do następnej linijki podczas pisania. Żeby było jasno i przejrzyście, to wypunktuję elementy, na które trzeba zwrócić uwagę: