Tag

przypadki niemieckie

Browsing

Na blogu pisałem już o czasownikach z biernikiem oraz celownikiem. Kolejny do omówienia jest dopełniacz (Genitiv). Jest to stosunkowo rzadko używany przypadek niemiecki i wiele osób niechętnie się go uczy, mimo że teoria z tym związana nie należy do zbytnio skomplikowanych. Zacznę od listy czasowników, pod którą podam przykłady użycia kilku czasowników z dopełniaczem. Niemieckie czasowniki występujące z dopełniaczem – lista anklagen – oskarżać o coś bedürfen – wymagać beschuldigen – posądzać o coś gedenken – wspominać, pamiętać, składać hołd sich annehmen – podjąć się czegoś sich bedienen – posługiwać…

Po poprzednim wpisie z czasownikami występującymi z biernikiem przyszedł czas na kolejną porcję materiału dotyczącego rekcji czasownika w języku niemieckim, ale tym razem weźmiemy pod lupę czasowniki występujące z celownikiem (Dativ). Przypadek ten odpowiada na pytanie wem? – komu?, czemu? i stoi na trzecim miejscu pod względem częstotliwości występowania. Przejdźmy do listy, później podam kilka przykładów użycia. Niemieckie czasowniki występujące z celownikiem – lista ähneln – być podobnym auffallen – rzucać się w oczy antworten – odpowiadać befehlen – rozkazywać begegnen – spotykać danken – dziękować einfallen – przychodzić na…

Przyjrzyjmy się dzisiaj rekcji czasownika w języku niemieckim, ale nie tej, gdzie czasowniki łączą się z określonymi przyimkami (lista czasowników z przyimkami jest w innym wpisie), a następnie przypadkami, ale tej, gdzie przyimek jest pominięty, a czasownik wymaga użycia bezpośredniego przypadku gramatycznego. W języku niemieckim określa się to mianem reiner Kasus, czyli czysty przypadek (gramatyczny). Zaczniemy od biernika (Akkusativ), gdyż jest to, zaraz po mianowniku, najczęściej występujący przypadek w języku niemieckim. Warto przypomnieć, że biernik odpowiada na pytania: kogo? – wen? co? – was? Jednak poniższe czasowniki niekoniecznie będą tak…

Dzisiejszy temat z serii Mój zeszyt do niemieckiego brzmi: Die Deklination des Personalpronomens – deklinacja zaimka osobowego. Brzmi bardzo zachęcająco, wiem :) Poruszałem już ten temat na blogu, było to ponad 4 lata temu, jednak w Moim zeszycie pojawia się on po raz pierwszy. Niech będzie to okazją do odświeżenia wiedzy oraz samego zagadnienia. Zacznijmy może od kilku podstawowych słówek, które znalazłem zaraz pod tematem w zeszycie: das Pronomen – zaimek das Personalpronomen – zaimek osobowy die Deklination – deklinacja (odmiana przez przypadki) das Substantiv – rzeczownik der Artikel – rodzajnik…

Zastanawiając się nad kolejnym wpisem wyjaśniającym różnice w użyciu określonych słówek (ostatnio pisałem o czasownikach lehren, lernen i unterrichten), wpadłem na pomysł wytłumaczenia sposobu użycia rzeczowników der See (jezioro) oraz die See (morze). Są to tzw. homonimy, czyli słowa, które brzmią w języku niemieckim tak samo, ale mają inne znaczenie. Wielokrotnie mylą się one moim uczniom, mi myliły się kiedyś. A jak jeszcze dodamy do nich przyimek an i odmienimy całość przez przypadki, to zawiłości nie ma końca. Mam nadzieję, że moje kilka słów wyjaśnienia oraz przykłady użycia rozwieją Wasze wątpliwości…

Lektion 4/5 - der 17. November 199517. listopad 1995, kawał czasu temu, piątek, godzina zapewne popołudniowa, bo o takiej porze miałem zawsze niemiecki. Tego dnia lekcje były dwie, jedna po drugiej. Nie pamiętam dlaczego, mogę jedynie przypuszczać, że odrabialiśmy jakieś zaległe zajęcia. Pewnie tak, bo poprzednia lekcja odbyła się 4. listopada.

Dzisiejsze notatki zaprezentują nowy czasownik modalny: können – móc, umieć, potrafić. Poza tym lekcja będzie skupiała się na powtórce materiału z poprzednich zajęć. Będziemy odmieniali rzeczowniki przez przypadki w liczbie pojedynczej i mnogiej, poznamy poza tym jedną, bardzo ważną regułę wymowy niemieckiej. Będzie też praca domowa dla Was, postarajcie się podać odpowiedzi w komentarzach ;)

Lektion 4, 5

jung – młody, alt – stary
N. – Nominativ, G. – Genitiv, D. – Dativ, A. – Akkusativ

Einzahl – liczba pojedyncza
N. Das Kind ist klein.
G. Der Ball des Kindes ist groß.
D. Ich gebe dem Kind das Buch.
A. Ich sehe das Kind.

Mehrzahl – liczba mnoga
N. Die Kinder sind klein.
G. Der Ball der Kinder ist groß.
D. Ich gebe den Kindern das Buch.
A. Ich sehe die Kinder.

Lektion 3 - der 4. November 1995Lekcja trzecia z serii Mój zeszyt do niemieckiego koncentruje się na ważnym, chociaż względnie rzadko występującym zagadnieniu, mianowicie na użyciu dopełniacza (Genitiv) w języku niemieckim. Poza tym poznamy odmianę czasowników nieregularnych sehen – widzieć oraz geben – dawać. Zostaną z nimi ułożone przykładowe zdania obrazujące sposób użycia. Pojawi się też odmiana czasowników regularnych, w których dodajemy końcówkę „-est” oraz „-et” w odpowiednich osobach liczby pojedynczej i mnogiej. Na blogu są też odpowiednie ćwiczenia na odmianę.

Lektion 3

Das Buch des Schülers. (Genitiv)
Ich gebe dem Schüler das Buch.

sehen – widzieć
ich sehe – ja widzę
du siehst – ty widzisz
er, sie, es sieht – on, ona, ono widzi

wir sehen – my widzimy
ihr seht – wy widzicie
sie, Sie sehen – oni, one widzą / pan, pani widzi

Lektion 2 - der 28. Oktober 1995Mamy niedzielę, pewnie niezbyt się garniecie do nauki, ale ze mną nie ma wybacz, nawet dzisiaj zaserwuję Wam nowy wpis. Dlaczego? Bo język obcy, jeżeli chcecie go opanować naprawdę dobrze, powinien być obecny w Waszym życiu możliwie często, musi pojawiać się w różnych momentach i należy starać się o to, aby mieć z nim kontakt jak najczęściej.

Dzisiaj przyszedł czas na drugą lekcję z serii ?Mój zeszyt do niemieckiego?. Poznamy odmianę czasownika ?wollen – chcieć? i nauczymy się zadawania prostych pytań z użyciem tego właśnie czasownika w połączeniu z innym – ?lesen – czytać?. Dowiemy się także, jakie są przypadki w języku niemieckim i na jakie pytania odpowiadają. Do przypadków dołączona będzie odmiana rodzajnika określonego, co jest dosyć sporą partią materiału jak na jedną lekcję.

Lektion 2

wollen – chcieć
ich will – ja chcę
du willst – ty chcesz
er, sie, es will – on, ona, ono chce

wir wollen – my chcemy
ihr wollt – wy chcecie
sie, Sie wollen – oni, one chcą / Pan/i chce